Przemyślnik

Zimno zimą

2012-01-27T23:00:00.001+01:00

Wolę tę zimę, która była tu wcześniej. Bardzo proszę odpowiednie organy o przywrócenie poprzednich warunków pogodowych! Domagam się! Zdjęcie niepowiązane z postem.

Mrowisko

2011-10-26T15:34:00.001+02:00

Ludzie - mrówki w mrowiskach co im głowy wystają czasem przez okna. Z nudów najczęściej. To ich od mrówek odróżnia bo mrówki zdaje się (choć nie jestem specjalistą) nigdy się nie nudzą.

Idzie nowe

2011-10-25T14:29:00.002+02:00

Przemyślik trwa bo jak wiadomo "jestem bo nawet jak mnie nie ma to tez jestem". Niemniej od ostatniego postu minęło już sporo czasu. Postanowiłem tu zabłądzić i sprawdzić cóż nowego przygotował dla mnie serwis Blogger. Jedną chwilę oraz kilkadziesiąt kliknięć później Przemyślnik otrzymał zupełnie nowy, nowoczesny i dynamiczny wygląd. Ponieważ prawie nikt nie czytuje tego bloga mogę robić z nim co popadnie a i tak nikt się nie poskarży. Tu na szczęście nie jest tak jak na popularnych serwisach społecznościowych gdzie nawet najmniejsza zmiana odstępuje między linijkami odbija się szerokim echem znajdując rzeszę zwolenników oraz tę całą resztę - malkontentów, haterów, krytkantow i zazdrośników.

Przemyślnik jest jaki jest a jaki jest każdy widzi i nic mu do tego. Wszyscy powtarzają zresztą, że nie wygląd jest ważny tylko wnętrze.

Życzę miłego odbioru. Skarg nie przyjmuję, wnioski - jestem otwarty.

Życie jak dziurka od klucza

2011-03-17T18:34:00.003+01:00

Podglądamy życie jedynie jak dzieci przez dziurkę od klucza choć wydaje nam się, że żyjemy w pełni. Tyle żyjemy ile uda nam się podpatrzeć. Tylko obraz nam się nieustannie zawęża aż w końcu już zupełnie nic nie widać. Dlaczego spędzamy tyle czasu gapiąc się w tę od klucza dziurkę zamiast iść i spędzić ten czas szukając klucza.

Wyzwanie

2011-03-17T18:25:00.000+01:00

Pusta kartka, pełne pióro - to najpiękniejsze wyzwanie.

Złe myśli

2011-03-15T22:13:00.002+01:00

Ciężko uciec przed złymi myślami, to najszybsze myśli ze wszystkich.

Jak trzcina w lodzie

2011-03-15T16:38:00.000+01:00

Jak trzcina w lodzie czekam wiosny, która roztopi lód i pozwoli znów odyżyć w słońcu i miękko kołysać się na wietrze.

Nie stój w miejscu!

2011-03-14T08:46:00.003+01:00

O czym szumią dęby

2011-03-13T20:22:00.004+01:00

Pojechałem dzisiaj za miasto. Chciałem dowiedzieć się o czym szumią dęby wiosną. Spacerowałem parkowymi alejkami ale drzewa zdawały się złośliwie milczeć. Ani jednego komentarza, ani jednej swobodnej myśli. Nie padło ani jedno słowo. W końcu zrezygnowany odszedłem nieco dalej od głównych arterii spacerowych i siadłem wygrzewając zmęczoną zimą twarz w pierwszym słońcu tej wiosny. I to własnie wtedy usłyszałem:

Nie gniewaj się. Kiedy setki lat stoisz w jednym miejscu bez możliwości ruchu i obserwujesz te wszystkie wydarzenia nie mogąc w żaden sposób na nie zareagować - uczysz się pokory a ta, wyraża się także w milczeniu. Nie mamy wiele do powiedzenia. Świat ma swoje koleje i drzewo niewiele tu zmieni. Jeśli szukasz odpowiedzi na własne pytania - musisz sam je znaleźć, jeśli chcesz siły do działania - musisz odkryć ją w sobie. Od nas możesz dostać - jak teraz wsparcie kiedy zmęczony siądziesz i oprzesz się o nas plecami. Latem damy ci cień a w deszczu będziesz mógł szukać tu schronienia ale żaden z nas nie powie ci jak żyć.

I co? I już koniec? Wcale nie. Czasem zwykłe wsparcie jest ważniejsze niż tysiąc rad.

Jak ludzie trafiają na Przemyślnik Cz. I

2011-02-24T22:29:00.001+01:00

Google daje nam wspaniałe narzędzie do śledzenia źródeł odwiedzin. Dziś po raz pierwszy zerknąłem w statystyki i specjalnie dla Was moi nieliczni acz wierni czytelnicy przedstawiam kilka kwiatków - słów kluczowych wpisanych w wyszukiwarkę, które doprowadziły internetowych wędrowców na Przemyślnikowy link:

jestem glupi

ideał dziewczyny

jak zrobić krulika

kolor tenczy

nakrycia na fotele

شمس

jestem żałosny

i kto tu mówi

kochani mylicie się

Wytwór rozmowopodobny...

2011-02-24T12:32:00.000+01:00

- A wczoraj proszę pana to było cieplej

- No tak dzisiaj zimniej jest przecież.

- Oczywiście, że tak - czuć to od razu

- No czuć, czuć

- Dawno Pana nie było

- No oczywiście, bo zimno jest, coraz zimniej przecież

- Faktycznie, ja też zresztą mniej jakby ostatnio

- W taki ziąb to człowiekowi się nie chce

- Taaa, żeby cieplej było to jeszcze.

- Właśnie. No ale nie jest.

- Zima jest to musi być zimno

- Własnie, właśnie.

- No ale jednak nie chce sie tak jak jest zimno.

- Wczoraj już prawie, prawie ale jednak nie, za zimno.

- Niee to ja wczoraj nie.

- Tak myślałem.

- A jutro

- Nie wiem, chyba zimno będzie.

- Tak jak dzisiaj?

- Może

- No to co,

- Do zobaczenia

- Jak będzie cieplej

- Właśnie, właśnie

I tak o wszystkim i o niczym, że niby rozmowa jest, dialog, wymiana myśli. Taka z tego rozmowa jak z Malucha Ferrari. Niby silnik z tyłu a jednak różnica...

Zjawisko kina w małej miejscowości

2011-02-22T19:45:00.000+01:00

Znamy się mało więc na początek może powiem coś o sobie. Urodziłem się we wrześniu, dokładnie w w drugiej połowie września... w zasadzie przyszedłem na świat na sam niemal koniec pewnego września.

Większość z dotychczas przeżytych lat spędziłem mieszkając w małej miejscowości. Czas biegnie tam zupełnie inaczej, inaczej mam wrażenie myślą ludzie inne mają zajęcia, tęsknoty... Mówiąc "inaczej" mam na myśli inaczej niż tu - w mieście dużym. Jak choćby w tym mieście *know-how, które zamieszkuję obecnie. Wiele z tych inności jest wręcz karykaturalnych jednak za sporym ich zbiorem tęsknię i wracam do nich myślami. Chciałem dzisiaj opowiedzieć o kinie w małym mieście

Kiedy byłem mały - małe kino w małym mieście było wielkim krokiem w kierunku ukulturalnienia mieszkańców miast i wsi. Miś Kolargol królował poza tym James Bond, Gwiezdne Wojny no i Gozilla i jej znajomi. I jeszcze Tarzan - król dżungli.

Potem kina nie było.

Bo w mieście małym czasem jest kino a czasem go nie ma. I kiedy było czynne to wtedy marudziliśmy, że krzesła nie takie i ekran za mały a i repertuar bieżący ciężko było zdobyć szefowi kina i musiał za taśmami jechać do dużego miasta i pożyczać je na chwilę, na jeden wieczór choćby, w przerwie między projekcjami w mieście większym lub dużym. A ludzie przychodzili do tego kina mało bo, jak już mówiłem, krzesła nie takie i ekran za mały i jeszcze nie można popcornu kupić.

I potem znów nie było kina ale ludzie zaczęli się domagać i nagle okazało się, ze zrobiono remont i kino jest znów. Mnie nie ma już w tym mieście ale byłem tam raz zobaczyć. Spotkanie ze znanym człowiekiem było i ludzi przyszło całe kino a na piętrze jest kawiarnia i jest gdzie iść na kawę i porozmawiać. Pewnie nie udało się powiększyć ekranu ale na pewno wymienili fotele. Ciekawe jak długo to wszystko potrwa. Mam tylko nadzieję, że tym razem ludzie znów nie zaczną marudzić.

Od dużych kin są duże miasta. Tutaj coraz więcej małych, przytulnych, studyjnych wręcz sal kinowych zamyka się umierając śmiercią ekonomiczną niech zatem małe miasta będą ostoją kin małych.

A teraz proszę, możecie to odnieść do czego chcecie.

Moja Encyklopedia: Życie i Człowiek

2011-02-22T13:50:00.000+01:00

Życie to nie jest coś co się należy, życie to coś na co trzeba sobie zasłużyć. Inaczej to tylko egzystencja na poziomie procesów metabolicznych oraz mechaniki ruchu.

Człowiek to nie gatunek, to tytuł. Inaczej to tylko organizm żywy (60% wody, lipidy, białka, węglowodany, kwasy nukleinowe oraz szczypta minerałów).

Zima

2011-02-21T23:09:00.003+01:00

Niech stanie się deszcz

2011-02-21T23:07:00.001+01:00

Społeczeństwo się myli!

2011-02-21T18:28:00.000+01:00

Nagrody "Blog Roku" już rozdane. Po ostatnich gościach, hostessach, dostawcach, grafikach a nawet informatykach - opadł już kurz. Oliver Janiak i reszta świty pewnie już zdążyła zapomnieć jaką to prześwietną imprezę prowadzili. Wszystko się skończyło poza jedną rzeczą, która właśnie się zacząła...

Zaczął się mój żal, że Zuch nie wygrał... Jak to możlie w ogóle? Jakim cudem? Czyja to wina? Nie było lepszej kandydatury więc gdzie powstał błąd? Kto nam odebrał zwycięztwo a przede wszystkim: który z akontów maczał w tym swoje brudne palce!? W przyszłym roku lepiej się przygotujemy. Będzie wiec, pikieta, defilada a jak trzeba to nawet pospolite ruszenie.

SPOŁECZEŃSTWO SIĘ MYLI! ZUCH JEST NAJLEPSZY!

2011-02-21T18:16:00.000+01:00

RUN! RUN!

2011-02-21T17:10:00.001+01:00

2011-02-19T22:16:00.004+01:00

Hey!

2011-01-18T21:39:00.000+01:00

What are you staring at? No pictures please!

And than...

2011-01-18T15:11:00.002+01:00

... It started to rain again.

Sto

2011-01-18T12:19:00.003+01:00

Sto

To the light

2011-01-18T00:03:00.002+01:00

as it called me inside.

Waiting

2011-01-17T17:20:00.001+01:00

I'm waiting for you.

...

2011-01-17T16:43:00.003+01:00

... a jak cieszy!

The doors

2011-01-17T13:14:00.005+01:00

The Doors Poznan style

Here comes the sun

2011-01-16T20:03:00.003+01:00

Here comes the sun with its magic power of hope-giving.

Plany są zawsze...

2011-01-16T20:01:00.002+01:00

Plany są zawsze piękne. Konfrontacja z rzeczywistością i samozaparciem to już zupełnie inna kwestia. Mam nadzieję, że w tym roku ilość postów przynajmniej sie nie zmniejszy. Być może wrócę trochę do koncepcji bardziej fotograficznej. W końcu aparat (jakiś) zawsze jest pod ręką i zdjęcia tobie co chwilę.

Do dzieła zatem.

Nowy przyszedł.

2011-01-04T12:20:00.001+01:00

Widziałaś? Przyszedł. Ja to się nawet zastanawiałem kilka razy bo tu już i szybciej ciemno się robiło i śnieg był a on ciągle nie przychodził. Koleżanka powiedziała mi wtedy, że on przychodzi kiedy chce i w sumie nie ma nawet co go wyczekiwać. Ostatecznie okazało się, ze to nie prawda. On przychodzi zawsze na Sylwestra bo zdaje się tak ma na imię jego teść a potem ma szwagra Mieczysława to w zasadzie z imprezy na imprezę. No i przyszedł. Śmieszny. Nawalony był jak bela i mamrotał pod nosem ciągle jakieś życzenia. Miło niby z jego strony ale kto tam pijaka słucha. Przechwalał się też, że zna świętego Mikołaja a ja mu na to, że Mikołaja to on może zna ale tego spod 6-stki co pije zawsze od rana. Koło północy posmutniał i jakby w jednej chwili wytrzeźwiał (choć nie na długo). Wstał, wyprostował się, poprawił mankiety i powiedział - "Pamiętajcie, za rok ja też odejdę i przyjdzie po mnie nowy, traktujcie mnie z szacunkiem i rozwagą, przeżywajcie ze mną dobrze każdy dzień a na pewno odwdzięczę się jak potrafię. Jeśli nie w naturze (zachichotał) to uśmiechem na waszych twarzach. Kochajcie się i bądźcie szczęśliwi. Po tym odliczył szybko od 10 do zera, pocałował najbliżej stojącą pannę i wybiegł na śnieg rozpinając koszulę. Wrócił dopiero po godzinie za to znów pijany kompletnie. Młody jest jeszcze a wiadomo - "pić to trzeba umić". Nie nauczysz się tego w jeden dzień. Polubiłem go, śmiesznie wyglądał potem taki zawinięty w marynarkę i śpiący na kanapie. Przytulił się do pustej flaszki JD i spał mrucząc pod nosem. To dopiero dzik! Zobaczymy co z tego będzie, dziś jest z nami zaledwie 4 dni więc niewiele mogę o nim powiedzieć niemniej - wiążę z nim wielkie nadzieje. Myślę, że ty też.

Blood donation calendar

2010-11-16T12:11:00.001+01:00

Blood donation calendar, originally uploaded by WWj1978.

Pomagaj - tak niewiele trzeba.

Newsy

2010-09-22T12:11:00.003+02:00

Czołem czytacze. Dzisiaj taka zabawa. Dopisałem komentarze do newsów z www.gazeta.pl z działu Wiadomości oraz Rozrywka:

WIADOMOŚCI

· 11.46 Oszukiwała w sieci. Może usłyszeć 400 zarzutów

No no, w sam raz temat na jedynkę…

· 11.04 Wpłynął wniosek Rosji o ekstradycję Zakajewa

W następnej wiadomości „Otwarto kopertę z wnioskiem Rosjo o ekstradycję Zakajewa”

· 10.35 "Nie chcę zajmować się reformami bolesnymi"

„W ogóle nie bardzo chce mi się dzisiaj pracować”

· 10.10 Pełnomocnik Kościoła aresztowany na trzy mies.

„Modlimy się za niego”

· 9.45 Sejm nie zajmie się raportem komisji hazardowej

„Zuchy, i to tak zaraz po urlopie? Nie trzeba jakiegoś okresu adaptacji?”

· 8.43 "To, co robi PiS ws. krzyża, to zabójcza taktyka"

PIS: Nikt nam nie wmówi że czarne jest czarne a białe jest białe!

· 8.01 O 10 manifestacja służb mundurowych w stolicy

… manifestantów będzie pilnowała Policja…

· 7.52 Uczą młodych Kozaków walczyć z islamistami

A u nas na WF był inny program zajęć

· 7.47 Chiny grożą Japonii. Żądają uwolnienia kapitana

… Klossa

ROZRYWKA

· Marcin Tyszka i wszystkie jego kobietyPLOTEK

Kto to jest Marcin Tyszka

· HIMYM wróciło! Czy w końcu poznamy tytułową matkę?

Co to jest HIMYM

· Piosenkarz oszpecił się operacjami plastycznymi

Jego sprawa

· Malinowska krytykuje Damięcką: "Ciuchy pożyczyła od babci"

A może babcia dobrze się ubiera

· Piękna Ania Przybylska rzadko bywa na salonach...

Bo ma na to wy#%^$%

· Wiśniewska szybko się pociesza. Nowy dom, nowy chłopak

Jej sprawa

· Wybuchowa mieszanka Burtona, Andersena i braci Grimm

Gratuluję

· Kulisy "Tańca z Gwiazdami": wściekły Robert Korzeniowski

A ja się zdenerwuję to nikt się nie zainteresuje!

Ciechocinek

2010-06-07T09:24:00.004+02:00

Uwielbiam Ciechocinek. Kocham klimat tego miasta, jego zapach i ten powolny rytm jakże daleki od tego, co mam na co dzień. Ciechocinek to miasto ludzi starych, to ich domena, ich miejsce. Czasem mam wrażenie, że grupki młodych przemykają tu pod ścianami chowając się w cieniu. Jak na młodego człowieka - bywam w Ciechocinku bardzo często, przechadzam się po nim obserwując ludzi. Oczywiście robię nieustannie fotograficzny reportaż dokumentujący specyfikę tego miejsca. Od pewnego czasu miałem wrażenie, że nic już mnie w Ciechocinku nie zaskoczy. Jakże naiwna to była myśl...

Taki oto obrazek złapałem przy "Grzybku". Pewna szykowna dama postanowiła schronić się przed lejącym z nieba żarem. Niestety nie miała pod ręką żadnego nakrycia głowy, a że jak wiemy starsi ludzie nawe wszystko przedkładają funkcjonalność przedmiotów - zaimprowizowała taką oto czapkę rogatywkę w stylu "Hej chłopcy, Bagnet na broń!" z foliowej torebki reklamowej (niestety nie zwróciłem uwagi na markę). W gratisie otrzymała efekt cieplarniany pod folią. Gratulujemy pomysłu!

Ps. Gdybym to ja zrobił to by było dla zgrywy a tutaj wszystko w realu i na serio.

Zróbmy to razem...

2010-05-11T22:31:00.002+02:00

Skoro powiedziało się A to w zasadzie nie warto się tak od razu zatrzymywać. Proponuję zabawę - opowiadanie interaktywne. Podzielę się tym opowiadaniem z Wami pozostawiając do podpowiedzi niektóre z jej elementów. Na początek - cóż takiego wg Was mógł zobaczyć W? Oczywiście kluczowym elementem zabawy jest trzymanie się tego, co już w tekście było. Ja będę starał się w miarę moich umiejętności wplatać jak najlepiej podsunięte pomysły. ~

Do dzieła!

W. spojrzał w okno raz jeszcze

2010-05-11T15:54:00.003+02:00

Część 2

2010-05-11T13:32:00.003+02:00

...byłoby być może czymś zupełnie nieistotnym i pomijalnym, nie wartym nawet ułamka myśli gdyby tylko ten tydzień rozpoczął się inaczej.

Wiele rzeczy byłoby wtedy innych a wiele zdarzeń, które miały wkrótce nastąpić - nie skończyłoby się tak, jak się skończyło. Tak to już świat i jego nieprzerwany ruch łączy drobne i z pozoru nieistotne okruszki zdarzeń i faktów w Wielkie Nieznane.

Na tym etapie historii W. nie wiedział jeszcze, że wydarzenia z poniedziałkowego poranka oraz scena z placu za oknem łączą się a Wielkie Nieznane, które powoli tworzą jest być może Największe i najbardziej Nieznane z tych, z którymi przyjdzie mu się zmierzyć w życiu.

[C.D.N.]

Część 1

2010-05-10T21:02:00.003+02:00

Słońce nieśmiało rzucało swój blask na równiutki rząd śmieciarek. Pługi śnieżne odpoczywały po ciężkiej zimie na koncu placu.
W. co raz to kątem oka obserwował jak plac powoli zapełnia sie śmieciarkami, które wracają po skończonej pracy. Przestało padać, spomiędzy chmur wyglądały promienie słońca. Mężczyźni w bardziej lub mniej pomarańczowych kombinezonach szli przez plac w kierunku biurowca gdzie znikali - wydawało się - bezpowrotnie.
W. wstał, przeszedł się po gabinecie rozprostowując kości. "Niewygodny ten fotel" - pomyslał. W jego myśli można było wycziuć ton nadziei, że przecież to dopiero tydzień pracy, że fotel się ułoży i jakimś cudownym trafem stanie się nagle większy i wygodniejszy. W. zamarł w jednej chwili przed oknem. To co zobaczył...

[C.D.N.]

Czarno... smutno...

2010-04-18T18:52:00.006+02:00

Co tu pisać. Do wczoraj na każdym kanale, w każdym telewizorze ciężko znaleźć kolor inny niż czarny. Nawet prognoza pogody pokazywana była na czarno-białych mapach. Mam wrażenie, że prezenterki z telewizji szybko przefarbowały włosy, żeby pasować do wystroju i klimatu panującego w studio.

W wymiarze państwowym czy politycznym przeżywam te dni w niewielkim stopniu. W wymiarze ludzkim - zupełnie odwrotnie. Przeżywam tę tragedię bardzo głęboko. Nie mam jednak potrzeby wychodzenia wraz z tłumem na ulicę. Wiara w to, że tragedia ta zmieni cokolwiek w polskim życiu politycznym wydaje się niezmiernie naiwna. Mam jednak nadzieję, że nikt nie pozwoli sobie zmarnować szansy na poprawę stosunków z Rosją.

W pierwszych dniach żałoby narodowej przyszła do mnie jeszcze jedna myśl. W chwilach narodowych tragedii wychodzą z cienia zapomnienia nasi narodowi poeci, kompozytorzy i bohaterowie. Pojawiają się w cytatach i przykładach, w metaforach i mottach. Wydaje się, że wychodzą na spotkanie tym, którzy właśnie mają do nich dołączyć.

Dziś już poniedziałek. Pierwszy dzień po. Kolory wróciły do mediów. Gazety jeszcze żyją wczorajszymi uroczystościami w Krakowie. Czeka nas jeszcze kilka przejściowych dni. Pewnie kolejne tygodnie (a może i miesiące) będą również obfitowały w wiadomości związane z katastrofą lotniczą. Obawiam się jednak, że ich charakter wróci do standardowej, newsowej formy. Cisza przerodzi się w medialny szum, żałoba we wspomnienia a rozważania nad tragedią pewnie w wyrzuty, skandale i okrzyki.

Co wiec zostanie dobrego? W wymiarze państwowym - dopracowanie procedur związanych z podróżami polityków i nowe samoloty. W wymiarze ludzkim - refleksja. Nie wiem, czy to czasem nie jest najsmutniejsze.

Poszukwacze zaginionej wiosny

2010-02-27T16:19:00.004+01:00

(Zdjęcie jeszcze nie tegoroczne)

Bez wiosny nie jestem radosny

Bez wiosny żałosny jestem jak brudny śnieg

Beztroski nie jestem bez wiosny

Za słońcem słone tęsknoty ślę

Słońce wiosenne roztopi sniegi

Znów się zakocha ten czy ów

Na twojej twarzy namaluje piegi

Zmaluje kilka kolorowych snów

Wiosną wypada się zakochać

Nawet smutki są jakby słodsze

Zimą potrzebna gruba kapota

Wiosenne zakupy są znacznie prostsze

Od razu inaczej...

2010-02-22T20:42:00.003+01:00

Wystarczy odrobina słońca, ocieplenie, wystarczy, że zniknie nieco śniegu z chodników i miejsc do parkowania a od razu ludzie na ulicach mają jakby milsze twarze. Wracałem dziś do domu oblany promieniami słońca, czułem się niemal jakby dane mi było pławić się w płatkach złota. Wspaniałe uczucie. Mam nadzieję, że to jeszcze trochę potrwa.

To co przyjdzie...

2010-02-20T11:13:00.003+01:00

Usiadłem w kawiarni na Starym Rynku. To jedno z moich ulubionych zajęć. Lubię usiąść z kawą i chłonąć ludzi dookoła. Zajmuję drugi stolik w tym lokalu. Przy pierwszym siadła 8 osobowa ekipa. Średnia wieku na pewno powyżej 70. 5 Pań i 3 Panów. Świetnie się bawią. Zdążyłem się już zorientować, że jest to grupa przyjaciół, którzy spotkali się z okazji urodzin jednego z nich. Spotkali się po jakimś wykładzie. Panie szczególnie ciepło wyrażały się o prelegencie. Panowie docenili wartość merytoryczną. Wesoła rozmowa, luźna atmosfera, śmiechy i żarciki. Już po kilku chwilach nie widzę w nich starszych ludzi a grupę studenciaków, którzy urwali się z zajęć albo wykorzystują "okienko". Czekam tylko kiedy zaczną od siebie wyciągać notatki.

I po co ja o tym piszę?

Bo to wszystko przyjdzie. Przyjdzie starość i łysina (choć z tą zaprzyjaźniam się już od wielu lat). Przyjdzie (daj Boże) emerytura i patrząc na tych tutaj myśle o tym, że chciałbym takiej starośći. Widać, że są aktywni, trzymają sie razem. Opowiadają sobie co kto komu mailem przysłał. Przede wszystkim bije z nich radość życia. Tą często trudno znaleźć nawed wśród młodszych ludzi. Ba, ostatnio z trudem znajduję ją u siebie... Trzeba uczyć się od bardziej doświadczonych. Jestem przekonany, że tym co na nich tak dobrze wpływa jest przede wszystkim towarzystwo przyjaciół. Trzeba trzymać się razem. Samotnie to można jedynie iść do toalety ;)

I takie to przemyślunki znad kawy zasyłam.

Nie!

2010-02-02T09:11:00.003+01:00

To nie obsesja, to brak zrozumienia dla głupoty ludzkiej. Niektórzy mogli już zauważyć, że lubię reklamy społeczne oraz że staram się zwracać uwagę na kwestie bezpieczeństwa. Nie mówię tutaj o paranoicznym wystrzeganiu się wszelkich źródeł zagrożenia. Chodzi mi raczej o przestrzeganie swoistej "higieny" w kwestiach bezpieczeństwa. Bo to tak, jak z myciem rąk. Trzeba sobie wyrobić nawyk i wtedy już nigdy nie musisz zadawać sobie pytań dlaczego, po co, na co i czy na pewno. zapinanie pasów jest jak zamknięcie drzwi do samochodu. Zamykam je bo jadąc z otwartymi narażam się na niebezpieczeństwo. Chciałem Wam pokazać kolejną reklamę społeczną promującą kwestię zapinania pasów. Miejcie takie obrazy przed oczami wsiadając do samochodów.

Temat pokazany jest tu w inny niż zazwyczaj sposób. W tym spocie pokazana jest też kwestia odpowiedzialności rodziny. Nie zgadzaj się jako pasażer na to, żeby ktoś prowadził bez pasów. Edukuj, pilnuj, pouczaj.

Powrót do przeszłości

2010-01-15T10:01:00.004+01:00

"Flashback" - chyba każdy zna dobrze to zjawisko. Życie toczy się swoim zwyczajnym torem i nagle, przez jakąś maleńką iskrę zapalną wszystko zastyga w bezruchu a my cofamy się do przeszłości. To może być wszystko: obraz, dźwięk, zapach, słowo.... cokolwiek co sprawi, że iskra przeskoczy pomiędzy synapsami inaczej niż zwykle.

Mój dzisiejszy flashback był wywołany utworem, który usłuszałem w "Trójce". Zamieszczam poniżej. Ciekaw jestem jakie wspomnienia obudzą sie w Was.

Moja Encyklopedia: Nowy Rok

2010-01-05T12:04:00.004+01:00

Nowy Rok - Uwarunkowany kalendarzowo i występujący cyklicznie termin składania życzeń, między innymi: zdrowia, powodzenia, sukcesów itp. Pretekst do składania sobie oraz innym obietnic oraz równocześnie moment wyrażania żalu oraz przeprosin oraz samokrytyki za niespełnianie obietnic składanych sobie i/lub innym w Nowym Roku poprzedzającym aktualnie występujący Nowy Rok.
Nowy Rok to także moment zmiany kalendarza. Jego początek cechuje kilkukrotne rozpoczynanie korespondencji oraz wielokrotne poprawianie zawieranych umów spowodowane notorycznymi pomyłkami w dacie. Zjawisko to wywołuje frustrację oraz falę przekleństw. Objawy pomyłki w dacie w zależności od ważności dokumentu mogą przypominać depresję, padaczkę aż do Zespołu Tourretta. Dla przypomnienia - aktualnie obowiązujący "Nowy Rok" wyraża się cyframi

2010

Nowy Rok to także okazja do podsumowań mijającego roku w różnych aspektach. Ja chciałbym wspomnieć jedynie moje odkrycia oraz wydarzenia muzyczne mijającego roku:

Playing for change
Pomplamoose
Julia Nunes (to w sumie z 2008 ale co tam)
James Hunter - Carina (live @ GIEL)
Nostalgia 77 - Seven Nation Army (White Stripes Cover)
Stacey Kent (późno, nie?)

The Beatles Remastered - Yes! Yes! Yes! Powoli kompletuję kolekcję.
Kuba Badach - płyta "Obecny. Tribute to Andrzej Zaucha"

Zapewne było tego dużo więcej. Będę wrzucał w miarę jak będzie mi się przypominało.

Moja Encyklopedia: JWB

2009-11-12T19:56:00.003+01:00

JWB - Jeden Wielki Burdel - ostateczna granica określenia stanu rzeczy. JWB określa w pełni abstrakcję nieokreślonego stanu. Będąc jednocześnie werbalnym wyrażeniem pozostaje w ścisłym związku z niewyrażalnymi emocjami. Płynny w znaczeniu gdyż czerpie z doświadczeń odbiorcy odbijając w nich intencje wynikające z doświadczeń nadawcy komunikatu. W całej swojej niewyrazistości pozostaje mocny w znaczeniu i dobitny nawet jeśli doświadczenia nadawcy i odbiorcy różnią się znacznie. JWB jest niewrażliwy na różnice pokoleniowe, terytorialne, kulturowo-społeczne oraz religijne.

Moja Encyklopedia: Jesień

2009-09-28T19:40:00.003+02:00

Jesień jest od tego, żeby kolorować świat na ciepło. Żeby chciwie łapać ostatnie promienie słońca. Jesień jest po to żeby można było smażyć powidła albo piec ziemniaki. Jesień to dla liści okazja żeby spaść a dla poetów żeby pisać coś bardziej nostalgicznego. Jesień jest po to żeby była piękna, polska i złota. Jesień jest też po to żeby kupić kalosze i sweter a potem bezkarnie przeziębiać się. Przeziębianie się jest po to, żeby odkorkować butelkę nalewki. I jeszcze jesień jest po to, żeby szybko robiło się ciemno a ciemno robi się, żeby robić rzeczy inne niż kiedy jest jasno. Herbatę żeby zrobić z cytryną i z przyjaciółmi przeglądać zdjęcia z wakacyjnych eskapad. Jesień jest po to żeby wzdychać bez końca za latem.

Zamęt

2009-09-10T15:28:00.000+02:00

Mam w głowie zamęt i nie bardzo mogę się poskładać. Mam wrażenie, że stan ten nawiedza mnie regularnie co jakiś czas. Zamęt jest ważny, jest jak "masa krytyczna" moment w którym trzeba posprzątać albo się już nic nie znajdzie. W trakcie sprzątania każdą rzecz podnoszę z biurka i dokładnie oglądam z każdej strony. Patrzę pod światło czy coś nie ukrywa się w środku. Jak ten pan, który każdą kopertę oglądał czy nie ma w niej poza listem jeszcze pieniędzy. Takie przyzwyczajenie. Przez to oglądanie można wiele znaleźć. Ciekawe myśli odłożone na półkę pomysły, atrakcyjne zlepki słów albo szkice obrazów. Zamęt to moment, w którym podejmuje się decyzje: zostaje, czeka, do realizacji, do kosza. Lubię zamęt :)

Moja Encyklopedia: Ulewa

2009-07-21T21:57:00.004+02:00

Wymyśliłem dzisiaj nową serię, która może od czasu do czasu będzie ubarwiać ten blog. Moja Encyklopedia ma być zbiorem niebanalnych definicji rzeczy choćby najbanalniejszych. Niniejszym otwieram również łamy Przemyślnika dla wszystkich chętnych zwiększyć zasoby niebanalnych definicji.

Dziś jako definicja otwierająca cykl:

ULEWA

ULEWA - uwarunkowanie meteorologiczne dające szansę choćby najmniejszej stróżce zaistnieć jako niszcząca siła natury.

Co wy na to?

Interpunkcyjnik

2009-06-15T10:41:00.003+02:00

Czytywany przeze mnie Wolny Najmita wygrzebał w sieci coś niezwykle ciekawego.

Serwis poprawiający interpunkcję. Jakiż przydatny gadżet! Sam czuję się ortograficzno-interpunkcyjnym kaleką z pismem odręcznym w zaniku. Ten serwis internetowy poprawiłby mi znacząco średnią ocen w czasach mojej edukacji. A jednak los chciał inaczej. Nasi dziadkowie opowiadali jak to do szkoły musieli codziennie po 12 kilometrów chodzić pod górkę i to w zimie a my będziemy opowiadać, że trzeba było pisać długopisem na papierze i jeszcze nie było serwisów poprawiających interpunkcję... A teraz idźcie się pobawić na www.przecinki.pl.

Kompletnie oczarowany i dotknięty

2009-06-08T23:34:00.003+02:00

Muzyka ponad podziałami. Cały dzień spędziłem w zasadzie mając w uszach utwory z "Playing For Change"

Playing for change!

2009-06-08T15:33:00.003+02:00

Nigdy nie słyszałem o tej akcji do momentu kiedy Kacper nie podesłał mi jednego z poniższych utworów. Jest genialny zresztą sami oceńcie.

Dla tych, którzy są ciekawi co to - polecam odwiedzenie http://playingforchange.com/ oraz oficjalnego kanału YouTube tej akcji http://www.youtube.com/user/PlayingForChange

Głupota rodziców

2009-06-01T18:06:00.003+02:00

Dziś dzień dziecka. Stoję właśnie w korku w drodze z pracy do domu i mijam masę samichodów z rodzicami wiozącymi dziećmi bez pasów i fotelików. Przeraża mnie ich beztroska, bezmyślność i absolutny brak wyobraźni. W przypadku bezpieczeństwa dzieci to już nawet nie chodzi o przepisy prawa ale o naturalną troskę o życie i zdrowie. Nie pozwalacie im włóczyć się wieczorami po szemranych dzielnicach, nie pozwalacie im rozmawiać z nieznajomymi, zakładacie dodatkowe kółka kiedy uczą się jeździć rowerem, zrobilibyście wszystko dla ich dobra - ale nie robicie nawet podstawowych rzeczy.

Oszczędnośc czasu.

2009-05-23T17:14:00.005+02:00

Oszczędzamy pieniądze na różne rzeczy. Na telewizor, łazienkę, samochód, na czarną godzinę lub gorsze czasy. Tak niewielu z nas potrafi jednak oszczędzać to, co moim zdaniem najcenniejsze w dzisiejszym świecie - czas. Co ciekawe momentami wydaje mi się, że to dużo prostsze niż z pieniędzmi. Metoda jest podobna z tym, że czasu nie da się włożyć do skarbonki. Oszczędzanie czasu to sztuka identyfikacji, eliminacji i wyboru. Może kiedyś powinienem napisać o tym więcej ale na razie zostawiam Was w zawieszeniu. Jeśli chcecie więcej - dajcie znać.

Lżejszy w wyrazie temat retrospektywny

2009-05-19T01:36:00.005+02:00

Ostatnio na blogu zrobiło się jakoś poważnie i postanowiłem dzisiaj uderzyć w inny ton. Moim zdaniem zawsze przychodzi moment na objawienie bardziej osobistej, ludzkiej twarzy. Ponieważ nie wiem nadal kto czytuje ten blog (a statystyki odwiedzin mówi, że jednak od czasu do czasu ktoś tu trafia) wiem, że poza przyjaciółmi i znajomymi Królika są tu osoby obce. Pewnie to bajbardziej dla nich będzie pokazanie, że autor jest prawdziwy. Autor bowiem ma wspomnienia.
Ponoć sięganie do wspomnień może być oznaką starzenia się i ja się z tym poglądem nawet po części zgadzam. Dziś przez zupełny przypadek przypomniał mi się mój (i zapewne nie tylko mój) ulubiony niegdyś serial: "Wonder Years" ("Cudowne lata"). Nawet przez chwilę nie wspominałem zabawnych przygód bohaterów serialu czy jakichś specjalnych sytuacji dla mnie bowiem serial ten to przede wszystkim postać Winnie Cooper. Być może niektórym ze znajomych i przyjaciół Królika dane było widzieć zdjęcia autora z młodości (wiek podstatówkowy) i być może niektórzy beda skłonni potwierdzić pewne podobieństwo wizualne do Kevina Arnolda. Tak, tak... sam patrząc dziś w lustro nie moge uwierzyć. Być może przez to podobieństwo również łatwo było autorowi tego bloga snuć romantyczne wizje cudownych chwil spędzanych z Winnie Cooper - moim absolutnym ideałem dziewczyny. Wielu moich kolegów stukało sie w tedy w głowę udowadnaijąc mi, że mylę się w swojej ocenie (z tego co pamiętam: że jestem głupi i ślepy). I tak dziś prowadzony, przez ciepłe wspomnienia o mojej kochanej Winnie Cooper natrafiłem na jej bardziej aktualne zdjęcia... Powiem tyle: F#%@ You guys! Miałem rację! Hahaha! Loosers!

Dziś przestroga

2009-05-07T18:35:00.004+02:00

Nigdy wcześniej nie widziałem tego klipu i pomyślałem że warto go pokazać. Nawet jeśli sami nie wyobrażacie sobie prowadzenia samochodu po alkoholu - weźcie sobie do serca przesłanie tego filmu i reagujcie jeśli dzieiej się coś takiego w waszym otoczeniu.

Zgubiony samochód.

Prawda

2009-04-03T15:42:00.003+02:00

Wiem, że ostatnio znów opuściłem się w pisaniu w przemyślniku. Na swoje wytłumaczenie mam jedynie to, że publikuję więcej na Poznaniacy Odwagi!. Zapraszam tam. Wpisy co prawda w tematyce diety, fitness i odchudzania ale z barku laku może Wam wystarczą.

Dziś chciałem wam pokazać film widziany przeze mnie dość dawno temu. Ostatnio pojawił się na czytywanym przeze mnie blogu Reklama po korekcie. Ten zabawny filmik pokazuje jak mógłby wyglądać świat, w którym wszyscy mówiliby prawdę. Wiem, że nie dla wszystkich będzie on zrozumiały czy zabawny ale można odnieść te mechanizmy do codziennego życia. Z jednej strony to straszne a z drugiej - pewnie zobligowani do mówienia prawdy, całej prawdy i tylko prawdy - ostrożniej dobieralibyśmy słowa i wyrażali swoje poglądy.

Przed i po... 2

2009-03-23T18:03:00.002+01:00

Przed...

Po...

Duuuże porcje

Przed i po...

2009-03-22T20:32:00.005+01:00

Przed

Zapraszam na blog akcji Poznaniacy, odwagi! Gdzie będę się od czasu do czasu udzielał.

Children see, children do...

2009-03-22T18:54:00.002+01:00

Ludziom zdaje się zapominać o tym, że nawet jeśli żyją sami dla siebie, nawet jeśli przeobrażą się w samotne wyspy to nie są sami i ktoś na nich patrzy. Posiadanie dzieci to ogromna odpowiedzialność nie tylko ze względów - że tak powiem - socjalno bytowych. Dzieci są odzwierciedleniem nas, naszego pokolenia. Dziś natrafiłem na taki oto film, który w dobitny sposób obrazuje ten problem.

No to teraz już oficjalnie...

2009-03-20T23:27:00.001+01:00

http://poznaniacyodwagi.blox.pl/2009/03/Jest-nas-juz-dziesiecioro.html

Teraz już oficjalnie jest bardzo i w ogóle. Wiadomo przecież, że co napisano to już kobyłka u płota. Trzymajcie kciuki!

Jak z Sojki

2009-03-20T10:35:00.002+01:00

Staszek Sojka śpiewał kiedyś taką piosenkę (świetną zresztą). Refren jak mantra w mojej głowie.

to jest moja rzeczywistość
to jest moja rzeczywistość
to jest teraz moja rzeczywistość
to jest moja rzeczywistość

to jest moja rzeczywistość
to jest moja rzeczywistość
to jest teraz moja rzeczywistość
to jest moja rzeczywistość

to jest moja rzeczywistość
to jest moja rzeczywistość
to jest teraz moja rzeczywistość
to jest moja rzeczywistość

Post dla bardziej zaawansowanych

2009-03-18T13:29:00.002+01:00

Tak, dziś będzie wpis dla osób bywających na koncertach, dla znajomych i przyjaciół królika.

Był rok 1991, MTV - jeszcze wtedy niekodowana, dostępna dla posiadaczy zestawów do odbioru telewizji satelitarnej ("... i nie zobaczysz dopóki nie kupisz zestawu do odbioru telewizji satelitarnej...") emitowała świetne programy muzyczne (w odróżnieniu od proponowania zaglądania gwiazdom do domów, samochodów, lodówek czy majtek). Miałem wtedy 18 lat. Ta reklama spodobała mi się tak bardzo, że do dziś mam ją w głowie. Nie zostałem jednak odpowiednio zindoktrynowany i noszę produkty konkurencyjnej firmy. Ale piosenka została do dziś.

Dla tych, którzy nie za bardzo kojarzyli moje komentarze koncertowe.

Papierowo - reklamowo

2009-03-16T22:42:00.003+01:00

Zrobiło się na blogu reklamowo. Cóż poradzić. Lubię reklamy. Oczywiście nie wszystkie tylko te ciekawe, śmieszne czy wzruszające czyli dobre. Nie oglądam telewizji od jakiegoś czasu więc może i trochę mi reklam brakuje. Nie wiedziałem na przykład że reklama Visy, którą umieściłem kilka dni temu - jest teraz emitowana w telewizji. Nie wiem też, czy nie jest tak z moim dzisiejszym filmem.

Na jednym z moich ulubionych blogów, który wszystkim serdecznie w tym miejscu polecam (http://cebrita.blox.pl) znalazłem taką papierową ciekawostkę. Świetny pomysł, wykonanie... no i ta piosenka!

Charyzma na czasy przejśćiowe

2009-03-14T13:15:00.006+01:00

Kryzys - magiczne aktualnie słowo. Nie znam się na ekonomii światowej, nie mam kredytu w USD, CHF czy EUR zatem może nie do końca rozumiem i dostrzegam jego skalę jednak mam przemożne przeczucie, że media przegoniły jednak trochę rzeczywistość i to co wpłynęło na eskalację problemu w świadomości kadr zarządzających nawet tych nie dotkniętych kryzysem przedsiębiorstwami. Jedno jednak wiem na pewno. W czasach wojny potrzebni są dobrzy dowódcy. Analogicznie w czasach kryzysu potrzebni są dobrzy managerowie. "Dobry" zaś w czasie wojny oznacza jednak coś innego niż w czasie pokoju. W sytuacjach ekstremalnych bardzo ważna staje się charyzma, umiejętność wzbudzenia woli walki w opozycji do biernej postawy oczekiwania. Na dziś mam dla Was rzecz o charyzmie - 40 inspirujących przemów rodem z Hollywood w 2 minuty.

Kiedy obok padają etaty, kiedy handlowcy ze spuszczonymi głowami wracają do bazy, kiedy odbierają wam przywileje, premie, komórki czy bonusy - róbcie swoje. Kiedy wszyscy dookoła kombinują, lenią się i szczurzą - starajcie się jeszcze bardziej. W końcu, po wojnie będziecie mogli stanąć przed lustrem i spojrzeć patrzeć sobie w oczy bez wstydu.

Oscar Wild powiedział:

"Dzisiejsza moralność polega na przystosowaniu się do przeciętnego poziomu swojej epoki. [...] najwyższą niemoralnością dla człowieka kulturalnego jest przystosowanie się do przeciętnego poziomu swej epoki."

Ludzie "naprawdę"

2009-03-12T19:25:00.005+01:00

Można być na niby, jak w reklamie czy w wyobraźni. Jogurty naprawdę nie mają dużych kawałków świeżych owoców, dziewczęta z reklam naprawdę nie chudną tylko dzięki magicznym kremom, a dentyści polecający pastę do zębów - naprawdę nie robią tego bezinteresownie.
Naprawdę nie wiadomo nawet który ze znajomych jest naprawdę i ciężko powiedzieć cokolwiek na pewno.

Dziś mam dla Was film, który jest reklamą lecz tym razem człowiek jest "naprawdę".

Przedstawiam wam Bill'a Shanona.

i jeszcze jeden film tym razem już nie reklama

I coś o nim:

For more than ten years, Bill Shannon has been making his mark on the most prestigious alternative stages in the U.S. and around the world, and waking up the streets of New York and Chicago with his kinetic exploits. As well as being a renowned dancer and choreographer, this Brooklyn resident expresses himself through video, writing, drawing and installations. Bill regularly presents shows in the United States and at contemporary art and dance festivals in France, the United Kingdom, the Netherlands, Finland and Jordan. He has a bachelor's degree from the School of the Art Institute of Chicago.

Bill Shannon is a self-styled interdisciplinary artist, but he is known in the club dance world as "the CrutchMaster." He has invented a unique technique for dancing on crutches the Shannon Technique that derives from his extensive experience in their use as a mobility aid. In fact, until Varekai, he was the only practitioner of this technique. "In my choreography, I aim to merge the Shannon Technique with freestyle street dancing, skateboarding and silent film poetics," he explains.

Numerous awards and distinctions have recognized the avant-garde quality of Shannon's creations. Since 2000, he has received the Downtown Art/Colbert Foundation's Emerging Arts Award, as well as grants from the Foundation for Contemporary Performance Art and the Jerome Foundation, and has twice been supported by the Fund for US Artists at International Festivals.

"My favourite place for experimentation and expression is the street. It allows for chance encounters and discoveries, both human and artistic, that couldn't be designed or planned in a million years," he says.

Bill Shannon was born in 1970 and is from Pittsburgh, Pennsylvania.

Słowotok kawiarniany na tematy społeczne

2009-03-11T18:34:00.005+01:00

Nie dziwię się zupełnie księżycowi, że zagląda wieczorami ludziom w okna. Ludzie to bardzo ciekawe stworzenia. Całymi dniami uwijają się jak mrówki podążając wydeptanymi ścieżkami chodników w poszukiwaniu szczęścia. W końcu wielu z nich zatraca się w tym dreptaniu i zapominają o prawdziwym celu skupiając się tylko na krokach. Niektórych - zaznaczam - zaczyna frapować to, co dookoła. A to "dookoła" choć może nawet uprzyjemnia kroki, to jeszcze bardziej odciąga ich uwagę od Prawdziwego Celu. Tramwaj, reklama, okno wystawowe, nowy model samochodu czy telewizora i jeszcze płaszczyk ten tlenionej panny.Okładki gazet na bilbordach. Kto komu co i gdzie zrobił. Nazwiska choć w pierwszym uderzeniu zupełnie obce już po kilku stronach kolorowego magazynu i kilku odwiedzinach portalu internetowego stają się bliższe niż rodzina z Kutna. A rodzina z Kutna przecież JEST bliska bo przecież mamy ich wszystkich na naszejklasie. Zaraz obok "Wszystkich Agat, Agatek i Agatuniek Świata Łączcie się". Znajomość a nawet przyjaźń jest tylko o jedno kliknięcie stąd. A "dzieci nie rozmawiają już z rodzicami" - czytam. Nic prostszego, wystarczy przecież że tata i mama będą na GG, NK, FB, Grono itp, itd. Wystarczy śledzić zdjęcia dzieciaków z imprez czy wpisy na forach żeby znów wiedzieć kto z kim dlaczego i kiedy. A to przecież ważne widzieć i wiedzieć. Ale wiedza zobowiązuje a niewiedza uspokaja i do tego losy naszych serialowych znajomych ze Wspólnej czy Złotopolic o Szpitalu w Leśnej Dziurze nie wspominając... I to wszystko jeszcze dalej od szczęścia, że aż się nieszczęśliwym człowiek staje.

Dzisiaj zdjęcia ani filmu nie będzie. Ilustrację znajdziecie na każdym kroku albo włączcie sobie wiadomości w telewizorze.

Świat się zmiena

2009-03-09T09:11:00.005+01:00

Świat się zmienia wokoło. I nie o to chodzi, że dziś zapachniało wiosną. Wszyscy jakby jeszcze bardziej skulili się w sobie odmieniając nieustannie słowo "kryzys" we wszystkich przypadkach, osobach i liczbach. A mi wczoraj w ręce trafił film, który pokazuje, że trzeba inaczej. Miałem już nie pisać tutaj nic i skasować tego bloga. Nie jestem pewien, czy nadaję się do takiego pisania ani czy komukolwiek jest ono potrzebne. Ale Michał wczoraj coś zaczął gadać i pomyślałem sobie, że może jednak pociągnę... Tylko trzeba znów wprowadzić kilka zmian..

A teraz czas na wspomniany film...

Nowy Rok

2009-01-04T13:59:00.003+01:00

Chyba nie da się ominąć noworocznego klimatu na blogu. Choć udało mi się umknąć sylwestrowej fecie i z wielką radością spędzić ten wieczór w domu jak gdyby nigdy nic to przyszedł nowy rok. Zatem wszystkiego dobrego. Nie wiem, czy ten blog przetrwa ten rok, nie wiem ile jeszcze we mnie ochoty i pracowitości a ile potrzeby z której rodzą się te słowa.

Zdjęcia brak.

A może teraz?

2008-12-18T09:12:00.003+01:00

W pierwszym odruchu kiedy znalazłem to, co widzicie powyżej zacząłem skakać z radości. Niestety jako specjalista od wymyślania czarnych scenariuszy po chwili opamiętałem się i zacząłem martwić.

Zacznijmy jednak od początku.

To, co znajduje się powyżej to screen strony internetowej miasta Poznania a dokładnie formularza za pomocą którego można zgłaszać interwencje do Straży Miejskiej. Można to sobaczyć osobiście klikając TUTAJ. Każdy, komu kiedykolwiek zdarzyła się potrzeba kontaktu ze Strażnikami doceni ten formularz. Osobiście miałem już wiele razy dość nieodebranych maili i niezałatwionych spraw. Stąd może moja euforia. A refleksję, która przyszła po niej spowodowało pytanie - czy skoro na maile nikt nie reagował to będzie odbierał informacje z formularza?

Ech...

M i N...

2008-12-14T22:52:00.004+01:00

Marlboro i Nokia. Cały czas otaczają nas marki, loga i brandy. Przypominam sobie taki żart rysunkowy obrazujący codzienną rutynę życia: colgate -> braun -> nescafe -> nestle -> ... itp. itd.

Mógłbym tak opisać swój dzień. Piątkowy dzień skończyłem właśnie tak jak widać na zdjęciu Nokia i Marlboro do tego moja ulubiona mieszanka bezalkoholowa. Podaję, może ktoś też lubi:

Sok pomarańczowy + sok grejpfrutowy (pół na pół) + odrobina syropu z Grenadiny.

Oczywiście z odrobiną alkoholu jest jeszcze lepsze (szczególnie pasuje tequila) ale prawo jazdy zobowiązuje. Osobiście nie wącham nawet alkoholu kiedy mam wsiąść za kółko.

Xmas Shopping Olympics

2008-12-14T12:13:00.004+01:00

Przyszedł ten czas w roku, kiedy wszyscy startują w dorocznej olimpiadzie zakupowej "Gwiazdka 2008". Zdaje się, że jesteśmy do tych igrzysk przygotowani lepiej niż do tych w Pekinie. Wszyscy jesteśmy niejako kulturowo zmuszeni do partycypacji a więc i ja musiałem się włączyć. Byłem przekonany, że jeśli wybiorę się na samo otwarcie centrum handlowego ominie mnie największy tłok. Jak wielkie było moje zaskoczenie, kiedy okazało się, że parking jest już wypełniony niemalże po brzegi (centrum handlowe otwiera się o 10.00 as ja dotarłem o 10.11). Przy kasach już stały spore kolejki a do półek z zabawkami nie dało się dopchać. Mimo gotowego planu i najszczerszych chęci nie udało mi się kupić wszystkich planowanych prezentów. Oznacza to, że czeka mnie jeszcze powrót do tej świątyni konsumpcji. I jak co roku w twarzach niektórych współzakupowiczów widzę ból konwenansu który z głowy przenosi się przez portfel na najbliższe kilka miesięcy. Póki co ukrywam się w kawiarni odzyskując oddech.

Wielki człowiek

2008-12-01T20:48:00.004+01:00

Może to jesień a może tylko wahnięcia ciśnienia. Na ten podatny grunt mojej świadomości emocjonalnej trafił wczoraj... no właśnie. Przecież nie sam utwór jest tutaj najwazniejszy. Piosenka i owszem - cudowna, ale przecież znam ją nie od dziś. To, co mnie ujęło - ba, wstrząsnęło mną do głębi to całość. TEN utwór i TEN człowiek. Już kiedyś na niego trafiłem ale dopiero w tym utworze znalazłem coś, co zatrzymało mnie na dłużej.

Wielki człowiek pod każdym względem. Zanim naciśniecie PLAY, wyciszcie się trochę, przygaście światła i wyłączcie wszystkie inne dźwięki. Warto posłuchać tego głosu w skupieniu. Dla mnie - magiczny i wzruszający bez reszty. Poniżej notatka z WIKI. Niech "Iz" zapadnie Wam w serca i żyje tam na wieki.

To mój prezent dla Was. To jego prezent dla nas.

Israel "Iz" Kaʻanoʻi Kamakawiwoʻole (May 20, 1959 -- June 26, 1997) (pronounced [ka-maka-vi-vo-ole]) was an Hawaiian musician.

He became famous outside Hawaii when his album Facing Future was released in 1993 with his medley of "Over the Rainbow" and "What a Wonderful World", which was subsequently featured in several films, television programs, and commercials.

From childhood, his family called Israel by his Hawaiian middle name, Kaʻanoʻi, the "beloved one". His name would later become the title name of his first solo album, Kaʻanoʻi, and also foretells the greatness of this "cherished one". It is interesting to note here that part of his name, anoʻi, when simplified to noʻi may be a contraction of the Hawaiian word, nohi. Nohi means "bright-colored, vivid, as the rainbow" (see Hawaiian Dictionary, Pukui and Elbert). Nohi, rainbow, beloved one, and cherished one are powerful symbols in his life. Iz's recording of the song "Somewhere Over The Rainbow" would become renowned throughout the world and continues to garner high acclaim. The song has come to be known as Izʻs "signature song", the most renowned of all his songs.

Kamakawiwo`ole was nicknamed "The Gentle Giant" by his admirers. He was described as always cheerful and positive, and he was best known for his love of the land and of the people of Hawaiʻi. Through his consummate ukulele playing and incorporation of other idioms (such as jazz and reggae), Iz remains one of the major influences in Hawaiian music over the last 15 years.

Israel's recording of "Over the Rainbow/What a Wonderful World" reached #12 on Billboard's Hot Digital Tracks chart the week of 1/31/04 (for the survey week ending 1/18/04), possibly due to its use in the Adam Sandler film 50 First Dates, and the Brad Pitt film Meet Joe Black.

In 2006, a version of "Somewhere Over the Rainbow", in an arrangement based on Iz', was performed by The Worthless Peons in "My Way Home", the 100th episode of Scrubs, over the closing montage. A recording of the same song by Iz was used in the closing scenes of the final episode of Life on Mars (TV Series). It is also a featured song in the movie Finding Forrester. In 2002, the song was used to powerful effect in the closing scenes of Anthony Edwards' last appearance in ER as Dr. Mark Greene, in the episode "On the Beach". On week 8 of American Idol (season 7), Jason Castro performed his own version of this song except that he left out the "What a Wonderful World" line, but still gave credit to Israel for the song.

DEATH:
Throughout the later part of his life, Iz was obese and at one point carried 758 pounds (344 kg) on his 6 feet 2 inches (1.9 m) frame. He endured several hospitalizations and died of weight-related respiratory illness on June 26, 1997 at 12:18 am at the age of 38.

The Hawaiʻi State Flag flew at half-staff on July 10, 1997, the day of Iz's funeral. His koa wood coffin lay in state at the Capitol building in Honolulu. He was the third person in Hawaiian history to be accorded this honor (the other two were Governor John A. Burns and Senator Spark Matsunaga) and the only non-politician. Over 10,000 people attended his funeral. Thousands of fans gathered and cheered as his ashes were scattered into the Pacific Ocean at Mākua Beach on July 12, 1997.

On September 20, 2003, hundreds paid tribute to Iz as a 200-pound bronze bust of the revered singer was unveiled at the Waianae Neighborhood Community Center on O'ahu. The singer's widow, Marlene Kamakawiwo'ole, and sculptor Jan-Michelle Sawyer were present for the dedication ceremony.

Na progu zimy stojąc jednym tchem wołam...

2008-11-27T20:28:00.004+01:00

Już dawno nie było pisania na blogu i ciepło odchodzi w zapomnienie. Kurtkę cieplejszą trzeba było z szafy na mróz wyciągnąć i szalik i czapkę nową z marketu. I trzeba chuchać z innymi aż para leci z ust i psioczyć znów na drogowców. I jeszcze odśnieżać samochód i szyby skrobać co rano ze szronu w pośpiechu bo mrok za oknem przecież nie zachęca do wstawania. I marudzić trzeba, że kiedy z pracy do domu to już ciemno i na zdjęcia to już raczej nie bardzo. A potem przychodzi weekend i jedyna pociecha to tych kilka lampek wina. A domek nad jeziorem już na cztery spusty zamknięty. A jacht już śpi snem zimowym w stodole. I jeszcze ta sikorka, pierwsza zimy ofiara za oknem z mrozu albo tęsknoty za latem nieżywa. I ja też się nie najlepiej czuję ostatnio.

Razem

2008-11-02T20:45:00.001+01:00

Razem jest lepiej w każdej sytuacji. To zdjęcie zrobiłem dawno temu. Jest dla mnie tak wymowne, że nic mądrego pod nim nie napiszę.

FWW: Favorite Warsaw window

2008-11-01T20:03:00.000+01:00

I jak tam idzie bojkot?

2008-08-21T12:36:00.003+02:00

Jak tam szanowne społeczeństwo ma sie w kwestii olimpiady? Prze igrzyskami w moim otoczeniu pojawiało się sporo głosów o bojkocie. Osobiście uprawiam bojkot w imię obrzydzenia. Nie oglądam w tv a wiem tyle ile wyczytam z blogów korespondentów i sportowców (polecam, dają ciekawy obraz Pekinu) i ze szczątków portalowych newsów. Zniesmaczenie mi nie mija i to zupełnie pomijając wyniki. Bo wyniki jak to wyniki. Przed wyjazdem trzeba w końcu trochę naobiecywać bo inaczej ktoś mógłby zacząć pytać o sens wyjazdu. Ale nie mam pretensji, dla sportowców jest to zupełnie inna kategoria wydarzeń niż dla nas. Jest mi niedobrze kiedy pomyślę o chińskich wojskach w Tybecie, rosyjskich wojskach w Gruzji o korupcji w sporcie o związkowych świniach którym nadal wydaje się że to oni w sporcie są najważniejsi o sportowcach, ktorych czeka po zakończeniu kariery lub kontuzji ostre zderzenie z rzeczywistością o dzieciakach, które siedzą przed telewizorami i słyszą o tym, że polski działacz i trener (PZLA) leżał jak ostatni żul pijany na trawniku w wiosce olimpijskiej a na piersi miał akredytacje z napisem POLSKA.

Mój przyjaciel Pan P.

2008-08-06T11:50:00.003+02:00

Oto mój przyjaciel pająk. Jest reprezentantem rodziny pająków zamieszkujących altanę na działce. Nocny marek z niego więc zdjęcie nieco ciemnawe. Spotykamy się w zasadzie co wieczór w tym samym miejscu. Ja siadam wygodnie na fotelu kontemplując mocno już zachodzące słońce a on łapie wiatr od jeziora. Jest całkiem spory. Mamy szacunek do siebie i traktujemy się nienachalnie. Wydaje się, że musi być tu dość szczęśliwy, mieszka pod dachem więc na głowę mu nie pada, much zdaje się aż w nadmiarze. Cisza i spokój. A jednak w jego bezruchu dopatruję się tęsknoty za przygodą. Tak samo zresztą jak w moim. A jednak siedzimy kontemplując mocno już zachodzące słońce zamiast ruszyć za nim w pogoń.

Zaczęło sie deszczem

2008-08-04T11:14:00.002+02:00

Zaczęło się deszczem. Początkowo nieśmiałym i delikatnym stukaniem w parapety, potem niebo zaciągnęło się szarością. Wyciszył się gwar dochodzący znad jeziora i brzęczenie owadów w ogrodzie. Potem długie crescendo i już tysiące kropli jak szwadron werblistów grają forte na szybach. W szparze pod drzwiami partię solową ciągnął wiatr, długie jak pociągnięcia pędzlem nuty. Szkoda że zabrało grzmotów które dodałyby dramaturgii. Potem po kolei wszystko wyciszało się. Dźwięki niepogody ustępowały pejzażom, które zachodzące słońce malowało na jeziorze i chmurach. I tak oto z dala od miasta można niemalże w tej samej chwili iść na koncert i wystawę.

Jestem za!

2008-07-04T08:38:00.004+02:00

No bo ludzie! Ile można prośbą i groźbą? Ile można apelować i monitować do rzucenia się na kolana włącznie? A teraz cały świat dowie się, że u nas jest nasrane! Gdzieś w Polsce kara za złapanie przestępcy (sranie czworonogiem w miejscu do tego nie przeznaczonym) została właśnie ustalona na 500 zł i dobrze. Ja nie mam psa, kota mam i wywalam produkty uboczne jego egzystencji z kuwety, sprzątam po nim. I co, że kocia kupa mniejsza? Że nie ma gdzie wyprowadzać czworonogów? Że nie ma specjalnych kubłów, specjalnych skwerków i specjalnych torebek a także specjalnego samochodu, który te specjalne śmieci będzie specjalnie wywoził? A może zacznijcie od poziomu minimum, od siebie. Niech każdy zadba tylko o swojego psa. Moje osobiste obawy dotyczące organizacji Euro 2012 w Polsce nie dotyczą stadionu i infrastruktury (najwyżej zostanie to zrobione po polsku - prowizorycznie i na szybko) boję się, że możemy nie wykorzystać okazji zaprezentowania się zagraniczniakom z dobrej strony bo kiedy wdepną kilka razy w psią kupę to na pewno to zapamiętają. Obym się mylił!

Piłkarska Blietz Krieg

2008-06-13T22:52:00.002+02:00

Euro jest jak koncepcja wojny błyskawicznej. Na czas swojego trwania opanowuje ludzi oraz wszelkie aspekty ich funkcjonowania nie ważne czy tego chcą czy nie. Ja osobiście na ten przykład dałbym sobie radę bez. Moje podejście do piłki nożnej jest wybitnie ambiwalentne. W zasadzie poza wielkimi wydarzeniami piłka dla mnie nie istnieje.
To co teraz wygłoszę będzie generalizacją tematu jednakże dostrzegam z radością i akceptuję z pokorą wszelkie odcienie piłkarskiego świata.
Piłka nożna niesie ze sobą wszystko to, czego nie znoszę: tłum, hałas, fanatyzm, agresję, nacjonalizm, smród piwa, utratę kontroli, korupcję, butę i ordynarne upraszczanie spraw wielkich.

A teraz wieszajcie na mnie psy.

Czarna dziura

2008-05-05T23:07:00.001+02:00

Życie jest jak czarna dziura. Zasysa nas jeśli tylko podejdziemy zbyt blisko. Chwila nieuwagi i już pochłania nas w swoim pędzie. Uważajcie na siebie.

Gorąca czekolada

2008-04-20T13:01:00.002+02:00

Wczoraj po raz kolejny przekonałem się, że późny, wieczorny spacer po Starym Rynku, kubek gorącej czekolady i cudowna rozmowa odliczana znikającymi z miseczki ciasteczkami cynamonowymi, są lepsze od najwspanialszych filmów, najlepszych koncertów i największych spektakli. Dziękuję. Moja rada - jeśli wolno mi radzić - idźcie na spacer i kubek gorącej czekolady.

Foto z wikipedii

A ja się w kawie kocham

2008-04-15T11:12:00.002+02:00

A ja się w kawie kocham bez reszty. Aż po ucho kubka i jego dno. I tak się zatapiam w pocałunku każdego łyku. Na zawsze wierny. To nic, że nadciśnienie skroń mi otwiera, nie mogę spać już trzeci dzień. Wierzę w świat, w którym łyk herbaty to zdrada stanu.

Zawód: kowal

2008-04-08T19:44:00.001+02:00

Jest takie powiedzenie: być kowalem swojego losu. Jesteś kowalem swojego losu, kiedy w ogniu niepowodzeń potrafisz przekuć porażkę w siłę do działania.

Iskry się sypią...

Toksyczny poniedziałek

2008-04-07T23:15:00.004+02:00

To już nzwet nie jest powtarzanie schematu. Ja naprawdę nie lubię poniedziałków. Pogoda jest gorsza, dzieci jakby bardziej marudne i samopoczucie dużo poniżej oczekiwań. Ciężko przywrócić w sobie zapał z piątku czy humor z soboty. Nawet niedzielny krótki spacer odpada przy niesprzyjającej pogodzie. I jeszcze nienajlepsza wiadomość wywołana z lasu jak wilk. I ta dodatek jak spleśniała wisienka na zjełczałym torcie ta myśl w głowie - And what if it's as good as it gets. Prześpijcie się z tym za mnie.

Śpieszmy się cenić ludzi...

2008-04-06T12:53:00.004+02:00

I tak oto rozpatrywany dotąd naukowo kryzys autorytetów staje się rzeczywistością. Bo dlaczego pochylamy się z takim smutkiem nad trumnami Herberta, Holoubka, Miłosza, Wojtyły, Kuronia... Wielu z telewizyjnych żałobników pobieżnie zna losy i dokonania a jednak wewnętrznie czują stratę jaką przynosisi każdy z tych nekrologów. Czują bo nie widzą alternatywy, nie widzą ich następców. Odchodzi też pewna epoka, w której wszystko było w realu.

Krótko

2008-03-10T21:23:00.004+01:00

Zapadłem się w siebie i tak w sobie trwam.
Poniekąd na własne życzenie a jednak trochę sobie wbrew.
I teraz już nie wiem którędy do wyjścia.
Może trzeba na wprost ku słońcu.
Bo przecież wiosna idzie.
W końcu.

* zdjęcie znów nie moje, przepraszam, poprawię się niebawem

NO CO JEST!

2008-03-06T18:23:00.003+01:00

Ludzie! Co jest z tą pogodą. Skoro już nie chodzę do pracy i szukanie nowej nie zajmuje mi całego czasu to miałem nadzieję na większą interakcję ze światem zewnętrznym. To nic, że nadal męczy mnie reklamowy "uporczywy kaszel" oraz równie znany z reklam "katar zatokowy", nie przeszkadza mi nawet to, że reklamowane leki nie działają. Przeszkadza mi brak jednoznacznej tendencji meteorologicznej wskazującej dążenie do wiosny. Przeszkadza mi chłodny wiatr i ten ohydny wykres w serwisie pogodowym (temp. powietrza 10, temperatura odczuwalna 2). Prognoza nie nastraja optymistycznie, na mapie nie ma słoneczek tylko chmurki i to z opadami. Z OPADAMI! A wczoraj i przedwczoraj zamieć jak w na Boże Narodzenie, śnieg sypał w poprzek okna a w tle wiosenne słońce, żeby dać nam nadzieję. Ja się tak nie bawię. Oto moje postulaty:

W przeciągu tygodnia ma się znaleźć moja nowa praca.
Proszę o wyraźne symptomy poprawy pogody oraz oznaki wiosny.
Chcę iść na zdjęcia więc ma być też kilka ciepłych, słonecznych dni.
Proszę o wyjaśnienie skąd mi kapie w samochodzie.

Z poważaniem itd.

Wczoraj i dziś.

2008-02-25T22:00:00.006+01:00

Dzisiaj jakby bardziej chowam się przed światem. Nawet nie tyle w trwodze przed jego kłami a raczej z obawy przed złym wpływem. Wczoraj jeszcze szedłem mu na spotkanie w rozciągniętym swetrze i z gitarą w ręce a dzisiaj ukrywam się za trzema literkami swojego pseudonimu. Ale dziś już jestem dorosły i jakby więcej do mnie dociera. A może zacząłem dostrzegać bo wolno mi oglądać filmy dozwolone od lat 18? A może dlatego, że nikt już nie każe mi zgasić światła i mogę czytać do woli albo do późnej nocy siedzieć przed komputerem. Tak wiele dowiedziałem się o świecie od wczoraj. Cała słodycz cukierkowej komercji wydawała mi sie dotąd niegroźnym nurtem, w który może rzucić się kto chce. Dziś już wiem, że do tej lukrowej pokrywki przykleja się każdy paproch, każdy kołtun i brud a jeśli nie będziesz dostatecznie ostrożny i uważny - też się przykleisz i będziesz się tak toczył razem z całą resztą aż po horyzont swoich dni. Dziś szukałem śladów bohaterów mojej młodości ciekawe co słychać u Marka Tercza. Chciałbym jeszcze kiedyś go posłuchać. Mam gdzieś kasetę, którą podarował mi jeszcze w czasach rozciągniętego swetra. I tylko nie ma gdzie jej przesłuchać. I tak wolałbym na żywo.

Ps.: Zdjęcie nie jest mojego autorstwa ale bardzo oddaje obraz, który zachował się w mojej pamięci.

Poniedziałkowe odkrycie

2008-02-25T12:57:00.003+01:00

Dziś poniedziałek. Ostatni tydzień pracy przede mną. Może powinienem codzienne robić nacięcie na swoim komputerze i w piątek skreślić je? Jak Robinson albo Hrabia Monte Christo. Staram się to dobrze zorganizować, przygotować i opanować. Mieć do końca kontrolę - to jest to. A potem? Potem będę się zastanawiał i działał ale już nieco inaczej. Byle tylko nie tracić ducha. Tak jak wczoraj - zupełnie poddałem się zmęczeniu i mimo, że miałem okrutną ochotę wyjść z domu, choćby na chwilę z aparatem na słońce i to powietrze pachnące wiosną - nie udało mi się zmusić do tego mojego ciała. Ciało odmówiło zmęczone po weekendowych koncertach. A może to jakaś większa akcja? Nie łączyłem tych spraw ale teraz po zastanowieniu zaczynam podejrzewać mój organizm o jakąś dywersję! Brak głosu, bóle mięśni, kaszel ale jakby nie chorobowe, do tego ta niechęć do wyjścia wczoraj z domu... To jest bunt i muszę się tym zając natychmiast. Oj dam ja ci szkołę!
Tylko żeby mi to nie zaszkodziło czasem...

Pierwszy krok.

2008-02-09T21:36:00.000+01:00

Chińskie przysłowie mówi: "Każda wielka podróż zaczyna się od pierwszego kroku". Ciekawe, czy Chińczyk, który to wymyślił stanął po prostu pewnego dnia na progu swojej chaty, podążył wzrokiem drogą prowadzącą aż pod horyzont i poczuł potrzebę zetknięcia się z nieznanym. Może wahał się, odwrócił głowę i rozejrzał się po wnętrzu chaty. Zobaczył swój majątek, wspomnienia i pomyślał tę piękną myśl. A może było zupełnie odwrotnie, może tysiące lat temu jakiś chiński podróżnik, który całe życie spędził w drodze u kresu życia pomyślał właśnie o swoim pierwszym kroku? Tak, czy inaczej właśnie ten pierwszy krok znalazł swoje miejsce w mądrości przekazywanej przez pokolenia. Nie ma w niej mowy o trudach podróży ani niebezpieczeństwach jakie niesie ze sobą nieznane. Tylko pierwszy krok, ten najważniejszy.

Obudzony

2008-02-06T23:34:00.000+01:00

Nagle pod koniec zimy obudziłem się na przystanku. Pogoda była jakby mało zimowa. Ulice zalane deszczem po brzegi krawężników a na przystanku przepychały się parasole. Obudziłem się nagle i instynktownie zacząłem szukać źródła mojego przebudzenia. Czułem wielką ulgę bo choć sen jest spokojny to wiele można przegapić. Co mnie obudziło – myślałem rozglądając się wokoło. W głowie kołatał się jeszcze jeden, ostatni obraz ze snu ale tylko chwilę mrugnąłem oczami i zupełnie zapomniałem co to było. Mama zawsze mówiła, żeby po obudzeniu nie patrzeć od razu w okno bo się sny zapomina. Cóż w tym złego? Chyba nie śniło mi się nic dobrego. Posiedziałem tak jeszcze chwilę myśląc o tym, w która stronę powinienem się udać. W końcu podniosłem się i ruszyłem. Przed siebie, myśląc jak to dobrze, że nagle pod koniec zimy obudziłem się na przystanku do życia.

Niedzielny spacer

2008-02-03T19:36:00.001+01:00

Udało mi się dzisiaj wykorzystać pogodę i spędzić trochę czasu na świeżym powietrzu. Wybrałem się ze znajomymi na spacer i zdjęcia. Tak miło oderwać się na chwilę od myśli o tym i o tamtym. Tym bardziej, że wczoraj podjąłem bardzo ważną decyzję i jest o czym myśleć. Czuć było dzisiaj wiosnę w zasadzie na każdym kroku. Trawa jakby bardziej zielona, las jakby bardziej pachnący i ludzie chyba bardziej w siebie wpatrzeni. Jakiś młody fotograf uczył starszą Panią robić zdjęcia widziałem z jakim zapałem wykonywała polecenia swojego nauczyciela, oczami wyobraźni widziałem ją już gdzieś na wycieczce może w Rzymie a może w Paryżu? Może to wyprawa jej życia? Może chce jechać daleko i poznać nowe smaki i zapachy, może chce wreszcie poczuć, że świat się zmienił. Moja wyobraźnia żyła już jej radością.

Jutrzejszy dzień zapowiada się bardzo trudny ale za to będzie początkiem czegoś nowego. Taki zwyczajny ten wpis ale czasem właśnie takie zwyczajne jest życie. To nie znaczy jednak że trzeba je przez to kochać mniej. W końcu w takim zwyczajnym życiu chwilowa choćby poezja smakuje jeszcze bardziej.

Taka scena

2008-01-31T22:14:00.000+01:00

Spotkałem dzisiaj wilka w kolejce do mięsnego. Starał się ukryć w gazecie przed wszystkimi ale i tak wiedziałem, że to wilk. Kiedy spytałem go o godzinę odwarknął od niechcenia. Taka scena. Potem wyszedł a ja nie mogłem poskromić swojej ciekawości, poszedłem za nim. Kluczył ulicami Starego Miasta zaglądając w oczy mijanym psom. Jakby chciał im powiedzieć – uciekajcie! A one mijały go obojętnie, żaden nawet nie obwąchał, nie szczeknął ani nie mruknął. Bo przecież nikt nie uwierzy w wolność wilkowi z plastikową siatką na zakupy. Taka scena. Im dalej w miasto tym bardziej wilk podwijał pod siebie ogon i chował w kołnierzu płaszcza. Doszedłem z nim do starej kamienicy, zniknął w bramie. Przez chwilę wsłuchiwałem się jeszcze w odgłos kroków na schodach, szedł jak starzec, rozdzwonił się wyciągany pęk kluczy, zaskrzypiały stare, ciężkie drzwi. Wyszedłem na ulicę, zapaliło się okno na drugim piętrze. Pewnie wypakowywał zakupy, zaparzył sobie herbatę i usiadł w fotelu żeby odpocząć. Odchodząc usłyszałem żałosne wycie starego wilka.

Stado

2008-01-29T23:10:00.000+01:00

Z monotonnego marszu przez ubierające się w noc miasto wyrwało mnie drżenie telefonu w kieszeni. Wyciągnąłem go wprawnym ruchem niczym rewolwerowiec. Masz nową wiadomość - zakomunikował radośnie telefon. Wiadomość była banalna, skasowałem ją od razu ale wzrok nie chciał rozstać się z przyjemną poświatą wyświetlacza, która przebijała się przez pożółconą od latarni ciemność miasta. Po chwili ekran miękko zgasł więc szybkim ruchem kciuka przywróciłem mu życie. Powoli zbliżałem się do przystanku autobusowego. Pod ciasnawą wiatą jak co dzień kuliło się kilka osób, pozostali luźno rozsypali się wokoło. Z dwudziestu paru metrów wyglądali jak bezkształtne cienie lekko kołyszące się na wietrze. Nagle zauważyłem, że także w ich dłoniach rozbłyskuje błękitnawe światło komórkowych świetlików. Uśmiechnąłem się do tej myśli i po kilkunastu krokach dołączyłem do tego stada robaczków świętojańskich. Byliśmy sobie obcy a jednak w stadzie.

Szanowny Panie Redaktorze!

2008-01-28T20:37:00.000+01:00

Dziś nad ranem usłyszałem szelest pod drzwiami do mieszkania, kiedy zwlokłem się z łóżka i podszedłem do nich dobiegł mnie dźwięk pospiesznych kroków na schodach a na podłodze leżała biała koperta najwyraźniej wsunięta przez szparę pod drzwiami przez właściciela pospiesznych kroków. Treść listu w całości załączam:

Szanowny Panie Redaktorze,

z przykrością stwierdzam, iż to mój pierwszy list do Pana choć sąsiedztwo nasze w tym roku obchodzić będzie dziesiątą rocznicę. Przykrość ta z tego głównie powodu wynika, że pretensję moją chcę w tym liście wyrazić. Otóż Pański kot całymi dniami przesiaduje w południowo-zachodnim oknie Pańskiego mieszkania. Czynność ta tak głęboko wpisana jest w kocią naturę, że z początku absolutnie ignorowałem tę czarna plamę w Pańskim oknie jednakże ostatnio mówiąc kolokwialnym językiem młodzieży Pański kot przegina! Dwa tygodnie temu, dokładnie w środę około 12.30 zaobserwowałem, że Pański kot nie obserwuje jedynie ulicy ale usilnie wpatruje się w moje okno (gdyż mieszkam w bloku naprzeciw). Najpierw myślałem, że to przypadek ale wnikliwsza obserwacja wykazała prawdziwość tej tezy. Co więcej, kiedy tylko kot widział mnie w oknie zaczynał zachowywać sie bardzo dziwnie manifestując ostentacyjnie swoją antypatię do mojej osoby. I tak oto w czwartek czytał w odstępach godzinnych dwa poczytne tytuły skrajnie liberalnej prasy codziennej omijając dział sportu oraz wkładki reklamowe z tych bowiem zrobił sobie toaletę. W piątek jadł czerwone mięso oraz uskuteczniał jakieś obscenicznie tańce. Sobota upłynęła spokojnie a w niedzielę byłem wraz z żoną w odwiedziny u jej kuzynki na wsi 70 km od domu więc moje obserwacje były niemożliwe. W poniedziałek jednak w południe udawał, że gra hejnał na papierowej trąbce. Od wtorku zmienił taktykę i zaczął obserwować moje mieszkanie za pomocą lornetki (i choć była to lornetka inna niż moja wiem, że to zachowanie było w gruncie rzeczy przedrzeźnianiem mojej osoby). Miarka przebrała się kiedy Pański kot postawił na parapecie radio i klęczał przed nim godzinami. Moja żona przyłapała go również kilka razy. Kiedy przed snem w bieliźnie nocnej chodziła po mieszkaniu kot wykonywał BARDZO obsceniczne gesty. Szanowny Panie Redaktorze proszę zrobić porządek ze swoim kotem w innym przypadku przekażę sprawę odpowiednim instancjom.

Z poważaniem

Sąsiad

Taki to list leżał pod moimi drzwiami. Nie zasnąłem już po tej lekturze tylko czytałem go znowu i znowu zachodząc w głowę jakież to instancje zostaną poruszone do interwencji w tej sprawie. Choc okrutnie mnie ten list rozbawił czytałem z niedowierzeniem ale też lekką trwogą. Spojrzałem w okno omiatając spojrzeniem śpiącą jeszcze okolicę w tym blok po przeciwnej stronie ulicy. Ilu jeszcze takich ludzi siedzi całymi dniami w oknach szukając zajęcia? Zatrzymałem się na tej myśli dłuższą chwilę. Powoli dniało i świat budził się rozświetlającymi się oczami okien. Zaczyna się kolejny dzień zmagań z rzeczywistością - pomyślałem zbierając się w sobie do jakiegoś działania. Po chwili usłyszałem przenikliwy dźwięk budzika a potem szelest pościeli. To mój Pan wstawał by jak co dzień wyjść do pracy.

Nadzieja

2008-01-25T11:31:00.001+01:00

Otwierasz oko i pewnie chwilę po tym jego kątem łapiesz okno. Okno szare nie wróży najlepiej, ciemne czy mdłe też nie poprawi ci nastroju. Ale są dni takie jak dziś kiedy ten poranny rytuał wstępnego rozpoznania meteorologicznego daje ci nadzieję, że dzień będzie dobry a przynajmniej lepszy niż ten bez słońca i błękitnego nieba. I zamykasz za sobą drzwi mieszkania z jakby bardziej podniesioną głową a idąc ulicach nie kulisz się w sobie uciekając przed zimą w najdalsze kąty swojego płaszczyka. Potem ta chwila, kiedy czekając na przystanku przez chwilę stajesz się kwiatem łapiącym promienie słońca. Oby jutro też był taki dzień. Mam już dość szarych zdjęć.

Miejskie ćmy i mrówki

2008-01-24T20:51:00.000+01:00

Styczniowym wieczorem w środku tygodnia jak mrówki przemierzamy miasto. Rano w jedną, wieczorem w drugą stronę. Nosimy liście teczek i toreb do i z naszych mrowisk. W ciemności jak ćmy lgniemy do światła ślepo wierząc, że da nam ciepło i bezpieczeństwo. A potem zabieramy się zielono żółtą gąsienicą, która nigdy nie zamieni się w motyla. Potem wydeptaną ścieżką przez norki do mrowiska i szukamy spokoju do rana kiedy to znów będziemy w drodze wypatrywać wiosny.

Shaker na szynach

2008-01-23T11:30:00.000+01:00

I tak co rano wsiadam do szynowej gąsienicy żeby dać się wytrząść. Takie miejskie rodeo. Znajdujesz sobie miejsce i starasz się utrzymać w pionie. Miejsce wspólnej niedoli i kaźni. Jedyna metodą jest wytworzyć szczelny kokon oddzielający nas od pozostałych i od samej substancji szynowego shakera. Książka, notatki, wzrok wbity w świat za szybą. Uszy szczelnie zamknięte słuchawkami. Czasem to jedyna metoda,żeby dotrwać do przystanku docelowego.

Bracia i siostry w cierpieniu komunikacyjnym, wy marznący na przystankach w oczekiwaniu na autobus, który miał jechać 40 minut temu, wy w tramwajach rzucani o ściany bez możliwości znalezienie jakiegokolwiek punktu podparcia i wy, których codziennością jest Syzyfowa praca logistyków, którzy jak Napoleon nad planami wojennymi zwieszają głowy nad rozkładami jazdy w których pisaniu chyba sam Belzebub maczał szpony! Trwajmy albowiem nadejdzie dzień, kiedy nikt już do miasta nie wjedzie samochodem i my będziemy władcami tej komunikacyjnej dżungli.

Przez deszcz

2008-01-18T22:18:00.001+01:00

Codzienny rytuał, znajomi z przystanku i ta Pani, która codziennie patrzy na Pana z teczką. Wszyscy chodzimy tymi samymi ścieżkami. Mijamy się w milczeniu i choć jesteśmy sobie obcy stajemy się znajomymi z okolicy. Każdy ma swój świat, swoje miejsce na przystanku i poranną minę. Kto wie, może za jakiś czas ta Pani w futrzanych butach uśmiechnie się do Pana z teczką ale jak sądzę przyjdzie nam na to poczekać do wiosny. Takie rzeczy zdarzają się tylko wiosną.

Kroniki ikony - krótka rezencja

2008-01-17T21:10:00.001+01:00

Właśnie dziś skończyłem czytać kolejny prezent gwiazdkowy. Bardzo udany prezent. W końcu Bob Dylan to legenda muzyki i poezji. Osobiście zawsze uważałem go za świetnego tekściarza i pomysłowego autora piosenek natomiast jako wykonawców jego utworów wolałem innych. Kroniki są chaotycznym zbiorem historyjek z życia artysty. Sprawiają wrażenie przelanego na papier opowiadania, bez redakcji może nawet bez korekty. Ale oddaje to ducha czasów, o których opowiada: burzliwych i dynamicznych. Przez "Kroniki" przewija się masa postaci ze środowiska folkowego, branży muzycznej, okolic bitników itp dlatego sugeruję czytanie z Wikipedią na podorędziu (może w kolejnym wydaniu redakcja dorzuci jakiś słownik postaci). Pozostaje jeszcze jedno pytanie, które nasuwa mi się głównie dlatego, że oglądałem także głośny dokument o Dylanie No Direction Home. Czy Bob Dylan czasem lekko się w swoich kronikach nie wybiela? Nie robi tego na siłę, raczej czuć to w przemilczaniu pewnych tematów. Na pewno warto poznać "Moje Kroniki".

Jeśli chodzi o samego Dylana i jego twórczość - zachęcam. Początkującym polecam zacząć od najnowszej składanki DYLAN.

Uważam też za absolutnie obowiązkowe poznanie BOB DYLAN MTV UNPLUGGED.